Jimability

Joepi, ‘t is weekend. Met el tiempo tropical zou je bijna vergeten dat we een drukke week gehad hebben. Nu dus rust, vakantie, ontspanning en zomerse rieleks.

En toch zit het weekend alweer proppesvol met praktische dingen. Morgen een kleine fotoshoot, leemverf kiezen (en neen, ik vind dat geen leuke bezigheid, ik ben niet zo’n leemverfshopper), en nog meer van dat praktisch grut.  Zondag moederdag bij alle moeders die ik heb.

Maar dan, dan is het pinkstermaandag, ik voel de heetlikkende vlam van onzen Heiligen al kietelen boven mijn hoofd en het zeurende roekoeën van de Heilige Geest (troek met die siempele Dooif) brengt mijn alfagolven tot rust.

Ik wens u allen hetzelfde (maar vooral morgen allemaal uit mijn buurt blijven zodat ik snel van mijn regelzaterdag afben).

(Toeval of niet, ondertussen speelt "Welig Tieren Alle Klieren" van Hugo Matthysen op de iTunes)

Schoon weer, he? De zon op je huid, zo tintelend branderig dat het voelt alsof een duivelinneke je vel streelt. Het fijne is dat er dan schoon volk buiten komt en loopt te paraderen.  Het minder fijne is dat er minder schoon volk buitenkomt en óók loopt te paraderen.  En soms is dat aandoenlijk en nog vaker niet doenlijk.

Ik ben een adorator van Vrouwelijk Schoon. 
"Hé, échte schoonheid zit vanbinnen???"  Jèk-jèk-jèk! Maar échte lelijkheid zit ook vaak vanbuiten (al steel ik hiermee someone’s line). 
Dus daarom vraag ik jou, vrouwelijk… eh… vrouwe… vrouwmensch, let een beetje op mijn gevoelens.  Een zwarte string onder een flinterdunne witte broek kan best en is vaak supersexy, maar niet als die string twee billen snijdt waarmee je Europa én Azië kan bedekken, en het etiket als nationale vlag in de (eigen) wind wappert.
Een geultje naaktheid dat piepkenduik speelt met de rand van je broek (de zogenaamde ass crack) heeft een lekker onchristelijk effect op mijn hardbereden vastberadenheid.  Een modderige vaargeul, daarentegen, die het Panamakanaal evenaart nog vóór Belgische baggeraars voet aan wal gezet hebben, brengt mij flux branderige reflux en een overreden vastheid.
O ja, en de camel toe, mijne dames, dat ziet er zo pijnlijk uit dat ik u -geheel belangeloos- van de mensonterende splijtstof wil ontdoen.
En een laatste mededeling (voor de goede orde): als u met dit tropische weer verkoeling zoekt, gauw uit de tuin in de teenslippers springt, snelsnel een niemendalletje over het hoofd trekt en in de diepvriezers van  de Delhaize kruipt om het laatste Häagen-Dazsje van de achterste rij te plukken… en als u er dan na enkele minuten helemaal verkoeld uitkruipt, wees dan niet verwonderd dat een horde mannen zich blind staren op uw boezem: u steekt hen immers de ogen uit met de Chocolate Brownie with Belgian Chocolate Chips on top die u zo spits, prompt en zelfvoldaan voor u uitdraagt.

Vroeger had je naast de officiële feestdagen: moederdag en vaderdag.  Twee dagen.  Dat was fijn, je kocht een cadeau voor mama en je stak een draak van een kunstwerk in elkaar voor papa, want je kon niets betaalbaars verzinnen waarmee je hem kon plezieren. Twee dagen die je in je geheugen moest prenten naast de altijd weer vergeten verjaardagen van vrienden, familie, kennissen en te-vriend-houders (uit Pandora haar doos vol herinneringen: dat je ’s ochtends als laatste wakker werd en iedereen naar je keek of je je zus wel gelukkige-verjaardag wenste ook al was je nog bedolven onder het slaapzand).

Je had ook Valentijnsdag, maar het stond en staat nog steeds winterskoel om die niet te vieren: ofwel heb je geen lief en die pseudo-anonieme "Ik zie je graag"-kaarten naar al je lekkere vriendinnen zijn pierezielig (ook al is dat een boost voor hun eigenwaarde, je zal hen met die opkikker nooit prinsheerlijk in bed krijgen).  Of je hebt wel een lief, maar waarom meedoen aan dat commericieel gedoe?  Het is alle dagen feest in de liefde (hou het kotsemmertje in de aanslag), maar een proper-pikant lingeriesetje mocht altijd.

En toen kwam grootouderdag en quasi terzelfdertijd secretaressendag en de lingerieboetieks bleven brokanten zaken doen.  Al moest voor de gelegenheid de collectie uitgebreid worden met grootmoedersloggi’s.

Maar nu hebben we wereldaidsdag, dag van de student, vrouwendag, orgasmedag, dag van de palliatieve zorg, dikketruienstijvetepelsdag, moedertaaldag, werelddierendag, sla-niet-op-de-vrouwdag, … zal ik doorgaan? Soms hebben de dagen last van claustrofobie en roepen ze zich uit tot heuse week.  Zo blijkt het nu week van de goeiedag te zijn (ik vernam het zelf via La Xaro).  Zeg goeiedag en verdien €25.  Waar staat dat gouden kalf?

Het doet me denken aan het veelgodendom.  De mensen hadden een god voor alles wat gebeurde maar wat ze niet begrepen.  Op den duur hadden ze zelfs een god voor flapperende kutscheetjes die wel grappig zijn, maar niet geiligmakend.  Toen vonden ze dat het te ver ging en namen ze één god.  Één God en God is Liefde.

Misschien moeten we hetzelfde doen met dagen.  Er zullen altijd dagen blijven die we niet goed begrijpen, dat we opstaan en denken: het is een dag om te blijven liggen; dat alles, écht alles, àlles tegengaat (je lief maakt het uit en is vervolgens de enige overlevende uit de brandende Gotthardtunnel onderweg naar het snowboardweekend waar jij nog voor betaald hebt).
Laten we al die dagen in één geloof proppen, het geloof in de Ene, de Ware Dag.  De Algoede, Alwetende, Almachtige Dag: de Dag van de Dag.

En tijdens het zevende uur (toen de ochtendspits in volle gang was), keek de Dag en zag dat het goed was.

(Gasten, laat die stokjes "wat wil jij nog vieren op een daarvoor speciaal ingerichte dag" mooi in hun schede zitten)

Dat ge dom, dwaas en lomp moet zijn om de afgelopen 4.2 dagen niet buiten geweest te zijn op den buiten in de zon op ‘t vers gemaaid gazon.

Dat ik dat was en ben. Of dat ik bang ben voor 19 mei.  Dan is het melanomendag, voor sproeten met grootheidswaanzin, irritante megalonomen!

• Kopen we een robomaaier die veel energie vreet of leggen we plastic kunstgras dat in geen 20 jaar zal afsterven (en nog langer onafbreekbaar zal blijven)?
• Waarom sta ik met de auto in de file aan te schuiven aan het containerpark zodat ik het net afgereden gras mooi kan recycleren? Zet ik mijn motor af of laat ik hem draaien zodat ik niet bij elke onKyotoische opstart bakken CO² de lucht in blaas?
• Gebruiken we natuurverf die minder dekkend is of gewone verf waarvan we minder nodig hebben?

Vreselijk als je ontdekt dat ook je ecologische voetafdruk maatje 46 heeft.