Jimability

De Jungleboys van Tmoederschip hebben het mij gisteren al horen verkondigen, ik wil mijn vaardigheden in het uiten van het kritische compliment aanscherpen.

Het kritische compliment is (naar verluidt) de ideale manier om een vrouw te complimenteren.  Zeg haar nooit dat ze hemels prachtig is, want dan vindt ze jou een slijmbal van de eerste ‘trekking’.  Je moet bij elk compliment een kritische opmerking over haar maken:

Dat bloesje staat je prachtig maar die schoenen zien er een beetje goedkoop uit.

Da’s dus scoren.  Ze gaat daardoor niet zweven, want met dat kleine puntje van kritiek breng je haar weer met beide voetjes op de grond.  Bovendien brengt dit een gesprek op gang waar je je kennis van schoenlapperij in kwijt kan.
Welke kritische opmerking je maakt is van geen belang, zolang het maar over haar uiterlijk (inclusief kleding) gaat.  Vrouwen zijn immers altijd onzeker over hun uiterlijk; zelfs wanneer al hun vriendinnen gezegd hebben dat ze die schoenen absoluut moet kopen, kan je haar hier nog in prikkelen door ze af te doen als tweedehands uitziende solden uit den Aldi.

Het kritische compliment is zeker niet te verwarren met complementaire kritiek, waar vrouwen een broertje aan dood hebben.  Zeg dus nooit:

Ik zeg het maar om jou te helpen: als je die broek aan hebt, zien de mensen dat je dikke kuiten hebt.

Fout: je bent immers het compliment vergeten.

Overdrijf niet in de kritiek.  Zeg dus niet:

Ik vind jouw haar superleuk, maar die bek van jou staat daar zo scheef onder.

Anderzijds kan je niet groot genoeg gaan in het compliment, zolang je er maar iets kritisch aan toevoegt (dat kritische zorgt ervoor dat ze even haar kluts kwijt is waardoor de rest zoet binnengiet).  Je kan zelfs ad lib combineren:

Dat kleedje zit je als gegoten, je borsten staan er mooi geaccentueerd in; alleen een beetje jammer van dat motief, da’s wat passé, maar draai je eens om, goh, je kontje staat er perfect strak in.  En hoe heet jij eigenlijk?

Met deze theoretische kennis op zak ga ik eens aan het werk.

China sloopt huizen, ontzegt mensen hun drinkwater, sluit mensen op die kritiek hebben en martelt ze en dat alles voor de Olympische Spelen.  De mensenrechten worden met de voeten getreden.  Tibet wordt onder de knoet gehouden, maar het Internationaal Olympisch Comité vindt dat China wat tijd moet krijgen en dat het zich niet mag mengen in de politiek van het land.  Aan de atleten: kijk vooral de andere kant uit, want sport is alles wat telt.

In de VN is het niet tot een consensus gekomen over sancties tegen de vals verkozen president van Zimbabwe.  De vetostemmers zagen in Zimbabwe geen gevaar voor de internationale veiligheid, en dus kunnen wapens nog steeds vrijlijk verkocht worden aan het land en zijn leiders.  De Verenigde Natiies kijken de andere kant uit en zien dat het goed is.

Brandstofprijzen swingen de pan uit terwijl alternatieven geboycot worden.  Gisteren nog op het VRT-nieuws: biodiesel heeft te kampen met een imagoprobleem.  Een imagoprobleem dat er komt door…?  Wat als we allemaal, ALLEMAAL de auto voor 1 dag niet gebruiken. Of met zijn allen alleen nog maar gaan tanken bij de kleine tankstations (een idee dat ik vorige week eens opving).  Dat we eens moeite doen om er iets aan te doen.  Maar neen, we staken, leggen het land lam voor een dag (zorgen voor méér files en dus meer verbruik) en kijken de andere kant uit.

Welke kant kunnen we nog uitkijken zonder dat we onze ogen moeten sluiten?

Dat heet dan gelukkig zijn.

België heeft 15 edellieden bij in de aanloop naar de nationale feestdag.  Wat valt er over een week te vieren als Leterme I gevallen is over de staatshervorming en de meeste Vlaamse en sommige Waalse politici beweren dat de staat niet verder kan bestaan onder huidige vorm?

Zijn wij, Vlamingen, dan zo (Vlaams-)nationalistisch?  Ik denk dat juist het gebrek aan een fier Vlaams gevoel aan de grondslag ligt van een aantal problemen.  Neem Brussel-Halle-Vilvoorde, ook al raakt het de man met de Vlaamse pet niet meer wat daar moet gebeuren.  Een Vlaamse gemeente krijgt steeds meer franstalige inwoners, die het vertikken om Nederlands te leren.  Waarom zouden ze?  Ze worden overal geholpen in het Frans, want de Vlaming past zich aan.  Ideaal klimaat om nog meer franstaligen aan te trekken, die belangrijke plaatsen beginnen in te nemen in gemeenteraden.  Een Vlaamse gemeente waar het Frans beleidstaal geworden is.  Hadden we al niet vroeger moeten staan op Nederlands in Vlaanderen?

Komt het niet allemaal neer op het feit dat we in se andere dingen willen, of dat we dezelfde dingen willen maar dat op een andere manier willen bereiken?  Het aantal verkeersdoden terugdringen is een hot topic op de Vlaamse én op de Waalse agenda.  Geld van verkeersboetes moet hiervoor aangesproken worden.  Waarom dan slechts een handvol flitscamera’s langs Waalse autosnelwegen?

Waarom geld van de sociale zekerheid delen als er langs Vlaamse kant meer inspanningen gedaan worden om werklozen weer aan het werk te krijgen?

De franstalige regeringspartijen vertegenwoordigen 40% van de Belgische bevolking, maar toch kunnen zijn elke Vlaamse vraag blokkeren.  Maar dus ook een staatshervorming waarin de Vlamingen alleen maar eisen dat bepaalde bevoegdheden overgeheveld worden naar Vlaamse resp. Waalse regeringen (zie).

Zou het aantal nieuwe edellieden ook mooi verdeeld zijn over de gewesten/gemeenschappen?

(ben ik een goegelslet met zo’n titel)

Ik heb het bericht nog nergens bevestigd gezien, maar ik hoorde dat vandaag een Gentse paaldanseres veroordeeld is tot een werkstraf.  Geen vragen stellen bij de inhoud van die werkstraf.

Waarom is Mevrouw de Staafglijdster veroordeeld?  Omdat ze een priester bestolen had; ze had hem zijn bankkaart en zijn heilig oliesel afgepakt.

Gleed de paal niet meer?

Ik sta op het punt om een iPhone te kopen, kijk naar mijn rekening en zie dat er meer dan 1200 euro van onze rekening gehaald is.

1200 euro????

Vanuit Canada werden er een paar geldafhalingen gedaan via Maestro.  Maar we hebben onze eigen bankkaart nog.  Dus moet die ergens gekopieerd zijn alsook onze geheime codes.  En die ergens, dat zal wel in Indonesië zijn.

Wat doe je als je dat ontdekt op een bankfeestdag?  Je kan je kaarten laten blokkeren, dat sowieso.  Maar misschien is er al meer dan 1200 euro afgehaald, want de transacties gebeurden op 8 en 9 juli, en de verwerking was op 10 juli.  Dus gisteren kan er nog eens geld afgehaald zijn.  Maar je kan niet bij de bank terecht om dat te checken, die zullen wel gesloten zijn tot maandag.  Dus ik vermoed dat het verloren bedrag wel kan oplopen tot 2000 euro.

Ben je daartegen verzekerd?  Ik vrees ervoor.  Dat wordt een tijdje serieus de riem aangespen.  Water en brood.

En dus geen iPhone.